Wyszków i okolice. Blog Wiesława Cz.

Chodząc po nadbużańskich łąkach kolo Wyszkowa, zauważyłem jak jakiś „futrzak" wbiegł do norki pod pniem ściętego drzewa. Weszło to i wyjdzie. Tylko kiedy? Jeżeli wyjdzie będzie okazja z bliska „postrzelać" migawką.

Wyznaczam sobie limit czasu na „warowanie", ustawiam statyw i czekam. Mija jakieś 40 minut i pokazuje się ciekawa mordka z bystrymi oczkami. Moment i gna toto, gdzieś po wysokiej trawie.

Nagle znika w poskręcanej, uschniętej plątaninie zielonych i żółtych zarośli. Biegnę z aparatem za uciekającym futrem i widzę, że jest to chyba norka. Ma przeciętą skórę na karku, jakby wpadła w sidła i zdołała się z nich wyzwolić. Sierść wokół rany wylizana, mokra.

Nagle z gęstej trawy wyłazi mój uciekinier. W pysku coś trzyma: - żabę? Zaczyna to obgryzać, a ja fotografuję. Jest już dość ciemno, pomagam sobie lampą błyskową ale tą na aparacie. Niewiele to daje ale może coś się udało sfotografować? Film się kończy, norka coś obdziera ze skóry i z apetytem zjada. To jednak żaba.

Koniec filmu. Koniec niepokojenia zwierzaka.

W domu czytam w encyklopedii, że to m.in.norki mają ciekawy sposób robienia zapasów.

Okazuje się, norka biegła z nory do spiżarni. W trawie leżała schowana żaba. Żeby mięso się nie zepsuło upolowana wcześniej żaba została inwalidą. Norka przegryzła jej kręgosłup i w ten sposób unieruchomioną, ale żywą zdobycz schowała w głęboko w trawie.

Przyszla pora posiłku. Jak wyglądał widać na załączonych, dość niestety marnych, zdjęciach.

Tylko tyle udało się uratować z calej rolki filmu.

.

.

.